Είστε εδώ
Αρχική σελίδα / Νέα / Περισσότερους από 12.000 πρόσφυγες έχουν περιθάλψει οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στα Δωδεκάνησα
Αθήνα, 10 Δεκεμβρίου 2015 – Περισσότερους από 12.000 πρόσφυγες στα Δωδεκάνησα έχουν περιθάλψει οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (Médecins Sans Frontières/MSF) μέσα στο 2015, 8.000 εκ των οποίων, μόνο στην Κω, στην κινητή κλινική της οργάνωσης την οποία μπορούν να επισκεφθούν πρόσφυγες, μετανάστες αλλά και Έλληνες, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η διεθνής ιατρική οργάνωση.
Επίσης στα Δωδεκάνησα, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έχουν προσφέρει ψυχολογική υποστήριξη σε περισσότερους από 4.000 ανθρώπους, οι οποίοι βίωσαν τραυματικές εμπειρίες στην πατρίδα τους και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, όπως στις περιπτώσεις των ναυαγίων.
Υπενθυμίζεται ότι οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ήταν η πρώτη οργάνωση που ξεκίνησε δράσεις για τους πρόσφυγες στην Κω και τα Δωδεκάνησα τον Σεπτέμβριο του 2014 για 4 μήνες, ενώ επέστρεψε στην περιοχή τον Μάρτιο του 2015 για να κλιμακώσει τις δράσεις της, παρέχοντας ιατρική φροντίδα και ψυχολογική υποστήριξη, διανέμοντας είδη πρώτης ανάγκης και δημιουργώντας εγκαταστάσεις υγιεινής και στέγασης.
«Πολλοί από τους πρόσφυγες έχουν εξασθενημένη υγεία καθώς είναι ταλαιπωρημένοι από το ταξίδι. Ακόμη, υπάρχουν άνθρωποι με χρόνια νοσήματα, όπως διαβήτη. Κάποιοι από αυτούς έχουν χάσει τα φάρμακά τους στη θάλασσα. Πρόκειται για ανθρώπους που έχουν ανάγκη από άμεση ιατρική φροντίδα», αναφέρει η Ελένη Αποστολίδου, γιατρός της οργάνωσης που βρίσκεται στην Κω από τον περασμένο Σεπτέμβριο. «Σε καθημερινή βάση φροντίζουμε 50-60 ασθενείς στην Κω. Εάν δεν ήμασταν εδώ οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, οι άνθρωποι αυτοί δεν θα είχαν άλλη επιλογή από το να αναζητήσουν βοήθεια στο τοπικό νοσοκομείο. Επομένως, η παρουσία μας στα Δωδεκάνησα βοηθάει και την τοπική κοινωνία», υπογραμμίζει.
Ο Μοχάμεντ από το Αφγανιστάν είναι ένας από τους ανθρώπους που επισκέπτονται την κινητή μονάδα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Κω για την Μαχίμπι, την 8 μηνών κόρη του. «Αυτή είναι η πρώτη φορά που θα εξετάσει γιατρός την κόρη μου από τότε που γεννήθηκε. Νιώθω ευγνωμοσύνη», αναφέρει. «Ήταν αδύνατον να ζήσουμε στο Αφγανιστάν. Με τον πόλεμο δεν είχαμε καμία ασφάλεια. Αλλά και το ταξίδι ήταν εξίσου δύσκολο. Έβλεπα τις ζωές μας να χάνονται μπροστά στα μάτια μας. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού στη θάλασσα φοβήθηκα ότι θα πεθάνουμε», εξηγεί.
Λόγω της απουσίας Κέντρου Υποδοχής στο νησί της Κω, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δεν είχαν άλλη επιλογή παρά να στήσουν σκηνές προκειμένου να φιλοξενηθούν οι πλέον ευάλωτοι πρόσφυγες, που αδυνατούν να καλύψουν το κόστος διαμονής σε ξενοδοχείο. Για τον ίδιο λόγο, πραγματοποιούν ιατρικές εξετάσεις σε δομές που δεν είναι κατάλληλες για διενέργεια αυτών κατά την διάρκεια του χειμώνα.
«Η αλλαγή των καιρικών συνθηκών και η έλευση του χειμώνα θα φέρει τους πιο ευάλωτους ανθρώπους όπως είναι τα παιδιά για παράδειγμα, αντιμέτωπους με πρόσθετους κινδύνους για την υγεία τους», τονίζει η Ελίζα Γκάλι, Συντονίστρια του Προγράμματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Κω. «Ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να βρούμε κατάλληλο χώρο για την ιατρική μας κλινική ώστε ν’ αποφευχθούν τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργηθούν λόγω της έλλειψης θέρμανσης ή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος».
«Ευτυχώς, πολλοί άνθρωποι από την τοπική κοινωνία αντιλαμβάνονται το ζήτημα και μας υποστηρίζουν, γεγονός για το οποίο είμαστε ευγνώμονες. Ελπίζουμε ότι σύντομα θα είμαστε σε θέση να μεταφερθούμε σε ένα κινητό κοντέινερ, το οποίο διαθέτει θέρμανση και ηλεκτρικό ρεύμα και έτσι θα διασφαλίζεται η προστασία των ασθενών μας».
Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα προσπαθούν να ανταποκριθούν στις βασικές ανθρωπιστικές ανάγκες των ανθρώπων που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τους για να φτάσουν στην Ευρώπη και παράλληλα να μετριάσουν τον αντίκτυπο που δημιουργεί η άφιξη των ανθρώπων αυτών στην τοπική κοινωνία. Αυτή τη στιγμή, οι Γιατροί χωρίς Σύνορα απασχολούν περισσότερους από 150 Έλληνες καθώς και διεθνές προσωπικό στις δράσεις τους στην Ελλάδα. Τα προγράμματά τους χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από ιδιωτικούς πόρους μέσω των υποστηρικτών της οργάνωσης σε όλο τον κόσμο. Προκειμένου να εξασφαλίσει την ανεξαρτησία στις δραστηριότητες της, η οργάνωση δεν δέχεται κρατικές επιχορηγήσεις ή υποστήριξη από άλλους θεσμικούς φορείς.