Είστε εδώ
Αρχική σελίδα / Νέα / Ένα συγκινητικό γράμμα στους γιατρούς της ανατολικής Γκούτα
Με μια συγκινητική επιστολή προς τους γιατρούς της ανατολικής Γκούτα που κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους κατοίκους της περιοχής εν μέσω σφοδρών βομβαρδισμών η Λορένα Μπιλμπάο, Συντονίστρια προγραμμάτων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη Συρία εκφράζει τον θαυμασμό και την αλληλεγγύη της οργάνωσης προς το ιατρικό προσωπικό της ανατολικής Γκούτα. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα υποστηρίζουν πλέον μόλις ένα νοσοκομείο στην περιοχή. Τα υπόλοιπα έχουν εκκενωθεί. «Μέσα στην κτηνωδία του πολέμου, εσείς κρατάτε ζωντανή την ανθρωπιά» αναφέρει μεταξύ άλλων στο γράμμα της.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Πάνω από ένας μήνας έχει περάσει αφότου η συριακή κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της κλιμάκωσαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις τους στην ανατολική Γκούτα. Πάνω από ένας μήνας ανελέητων βομβαρδισμών από αέρος και εδάφους, ως επιστέγασμα πέντε χρόνων εντατικής πολιορκίας. Τη μία εβδομάδα μετά την άλλη, προσπαθούσαμε να σας υποστηρίξουμε όταν τα νοσοκομεία σας δέχονταν χιλιάδες τραυματίες και νεκρούς. Καθημερινά σάς ακούγαμε όταν περιγράφατε την όλο και μεγαλύτερη εξάντληση και απόγνωσή σας.
Απευθύναμε εκκλήσεις στη συριακή κυβέρνηση, τους συμμάχους της και σε όλες τις άλλες εμπόλεμες πλευρές να σταματήσουν τις συγκρούσεις. Προσπαθήσαμε, όσο μπορούσαμε, να είμαστε μαζί σας από απόσταση. Σταδιακά όμως, μετά τις 18 Φεβρουαρίου, ήρθαμε και πάλι αντιμέτωποι με τα όρια των δυνατοτήτων μας να συνδράμουμε εσάς και τις δομές σας όταν οι ανάγκες ήταν μεγαλύτερες.
Ως μια οργάνωση που είναι κοντά στις ιατρικές ομάδες και τους ασθενείς, δυσκολευτήκαμε να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι μπορούσαμε να σας υποστηρίξουμε μόνο με περιστασιακές συνομιλίες στο WhatsApp και λιγοστές προμήθειες, ακόμη και όταν αντιμετωπίζατε μαζικές απώλειες σε καθημερινή βάση. Δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα όταν οι συριακές αρχές αφαιρούσαν βασικά ιατρικά είδη από τις επίσημες ανθρωπιστικές αυτοκινητοπομπές, ενώ το ιατρικό υλικό στις αποθήκες μας στην ανατολική Γκούτα δεν ήταν αρκετό για να καλύψει τις ανάγκες των ασθενών σας.
Αυτή τη στιγμή, η δυνατότητά μας να βοηθήσουμε στην παροχή φροντίδας υγείας στην ανατολική Γκούτα είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Από τις 20 κλινικές και νοσοκομεία που υποστηρίζαμε στην αρχή αυτών των επιχειρήσεων, έχουμε μείνει με μόλις μία κλινική, την οποία δεν μπορούμε ούτε να ανεφοδιάσουμε με ιατρικό υλικό πλέον, έναν μήνα αργότερα. Οι άλλες 19 δομές έκλεισαν ή εγκαταλείφθηκαν όταν οι κυβερνητικές δυνάμεις ανακατέλαβαν την περιοχή ή τέθηκαν εκτός λειτουργίας αφού χτυπήθηκαν κατ' επανάληψη στη διάρκεια των επιχειρήσεων. Οι ιατρικές ανάγκες παραμένουν τεράστιες: οι άνθρωποι δεν εξαφανίζονται όταν μετακινείται η γραμμή του μετώπου.
Όταν βλέπω πόσο λίγα πράγματα μπορούμε να κάνουμε, αναλογίζομαι πόσο πολλά έχετε πετύχει και πόσο σημαντικό είναι το έργο σας. Παρόλο που οι αριθμοί των νεκρών συνεχίζουν να αυξάνονται, λίγοι συνειδητοποιούν πόσες ζωές σώζονται την ίδια στιγμή. Τι θα είχε συμβεί αν δεν βρισκόσασταν εκεί; Πόσοι ακόμη νεκροί θα υπήρχαν κάθε μέρα στην ανατολική Γκούτα; Παρόλο που η δυνατότητά μας να σας υποστηρίξουμε είναι πολύ περιορισμένη, ο θαυμασμός μου για το έργο σας παραμένει. Η διαρκής αφοσίωσή σας είναι ένα μάθημα ταπεινοφροσύνης για όλους μας.
Όταν καταφέρνατε να κάνετε ένα σύντομο διάλειμμα για να φύγετε από τη δουλειά και να πάτε σπίτι σας, βιώνατε την ίδια φρίκη με τους ασθενείς στους θαλάμους σας. Ακόμη θυμάμαι ένα μήνυμα που λάβαμε από έναν από εσάς, πριν από δύο εβδομάδες. Μας έλεγε πώς αναγκάστηκε να φύγει από το σπίτι μέσα στη νύχτα με την οικογένειά του, ενώ τα αεροπλάνα πετούσαν από πάνω τους. Μίλησε για ανθρώπους στον δρόμο να αγωνίζονται να περπατήσουν, παιδιά να κλαίνε και να ουρλιάζουν, ανθρώπους παγιδευμένους στα συντρίμμια. Περιέγραψε την ανακούφισή του όταν νόμισε ότι είχαν φτάσει σε ασφαλές μέρος. Όμως ο βομβαρδισμός άρχισε ξανά. Θυμάμαι το τέλος του μηνύματος: «Τα παιδιά μου, η γυναίκα μου και όλοι οι άνθρωποι γύρω μου μπορεί να πεθάνουν ανά πάσα στιγμή, κι εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Δεν θα μπορέσω ποτέ να ξεχάσω αυτή τη στιγμή.»
Ο πόλεμος διαρκεί πάνω από επτά χρόνια. Όλο αυτό το διάστημα, προσπαθούμε διαρκώς να προσεγγίσουμε διάφορες περιοχές της χώρας στις οποίες υπάρχει ανάγκη για ιατρική και ανθρωπιστική βοήθεια. Αυτό το κάνουμε ανεξάρτητα από το ποιος ελέγχει την περιοχή που χρειάζεται τη βοήθειά μας. Ωστόσο, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές μας, δεν έχουμε καταφέρει να βοηθήσουμε τους κατοίκους στις περιοχές που ελέγχει η κυβέρνηση. Από τον Μάιο του 2011 μέχρι και σήμερα, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έχουν ζητήσει πολλές φορές από τη συριακή κυβέρνηση άδεια πρόσβασης στις περιοχές αυτές, όμως ως τώρα δεν έχουν ικανοποιηθεί τα αιτήματά μας.
Καθώς οι ιατρικές ανάγκες συνεχίζουν να αυξάνονται στις περιοχές που δεν ελέγχει η συριακή κυβέρνηση, όπως η ανατολική Γκούτα, επιλέξαμε να ξεκινήσουμε ιατρικές δραστηριότητες χωρίς επίσημη έγκριση. Αυτό ποτέ δεν ήταν ιδανικός τρόπος να υποστηρίζουμε τη φροντίδα υγείας και να σας παρέχουμε εξοπλισμό, φάρμακα ή συμβουλές, όμως κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε σε αυτές τις συνθήκες.
Θέλω να ξέρετε ότι οι επανειλημμένες αρνήσεις της συριακής κυβέρνησης και όλες οι άλλες δυσκολίες δεν θα αλλάξουν ποτέ την αποφασιστικότητά μας να υποστηρίξουμε το έργο σας. Γνωρίζουμε πόσο ζωτικής σημασίας είναι το επάγγελμά σας, σε όποιο σημείο της χώρας κι αν βρίσκεστε, είτε παραμένετε στην ανατολική Γκούτα, είτε βρίσκεστε κάπου αλλού στη Συρία. Θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε να αποκτήσουμε πρόσβαση στις περιοχές που χρειάζονται περισσότερο ιατρική και ανθρωπιστική βοήθεια, και θα συνεχίσουμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σας βοηθήσουμε να σώζετε ζωές. Ακόμη και με εξαιρετικά περιορισμένη πρόσβαση, θα συνεχίσουμε να προσφέρουμε όση τεχνική και ηθική υποστήριξη μπορούμε μέχρι να μπορέσουμε τελικά να κάνουμε περισσότερα, για εσάς και για όλους τους κατοίκους της Συρίας που χρειάζονται ιατρική βοήθεια. Μέσα στην κτηνωδία του πολέμου, εσείς κρατάτε ζωντανή την ανθρωπιά.
Λορένα Μπιλμπάο, Συντονίστρια προγραμμάτων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη Συρία
Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα συνδράμουν στην παροχή ιατρικής φροντίδας στις κοινότητες της ανατολικής Γκούτα από το 2013. Χωρίς δυνατότητα φυσικής παρουσίας, η ιατρική ανθρωπιστική οργάνωση υποστήριζε από το εξωτερικό τους Σύρους γιατρούς και νοσηλευτές που βρίσκονται εκεί παρέχοντας ιατρικό υλικό, οικονομική υποστήριξη αντί μισθού για το προσωπικό των νοσοκομείων και των κλινικών, καθοδήγηση για ζητήματα δημόσιας υγείας, αντιμετώπισης μαζικών απωλειών και διαχείρισης νοσοκομείου και φαρμακείου, καθώς και τεχνικές ιατρικές συμβουλές σε γιατρούς και νοσηλευτές όταν αντιμετωπίζουν καταστάσεις ή παθολογίες που είναι έξω από το αντικείμενο της εκπαίδευσής τους.
Oι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δεν μπορούν να εργαστούν στις περιοχές που ελέγχει η συριακή κυβέρνηση, καθώς δεν έχουν ικανοποιηθεί έως τώρα τα αιτήματα της οργάνωσης για άδεια πρόσβασης. Προκειμένου να είναι ανεξάρτητοι από πολιτικές πιέσεις, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δεν λαμβάνουν κρατική χρηματοδότηση για το έργο τους στη Συρία.