Είστε εδώ
Αρχική σελίδα / Νέα / Tουρκία: «Είναι σημαντικό να είμαστε ευέλικτοι σε αυτή την ανταπόκριση, δεδομένου του μεγέθους της καταστροφής»
Ο τεχνικός συντονιστής, Ricardo Martínez, είναι επικεφαλής μιας από τις πρώτες ομάδες επείγουσας παρέμβασης των Γιατρών Χωρίς Σύνορα που έφτασαν στην Τουρκία μετά τους σεισμούς της 6ης Φεβρουαρίου. Περιγράφει την κατάσταση στην πόλη Adiyaman.
«Έφυγα για τη νότια Τουρκία αμέσως μετά τους σεισμούς, ως μέλος της πρώτης ομάδας επείγουσας παρέμβασης που έστειλαν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα από την Ισπανία. Σε αντίθεση με τη Συρία, όπου εργαζόμαστε από την αρχή του πολέμου, στην Τουρκία δεν είχαμε δράσεις στην πληγείσα περιοχή.
Το πρώτο πράγμα που κάνουμε σε αυτές τις καταστάσεις είναι να εντοπίσουμε τα πιο παραμελημένα μέρη, όπου έχει φτάσει η λιγότερη βοήθεια, και να αξιολογήσουμε τις ανάγκες των ανθρώπων. Επικοινωνούμε επίσης με τοπικές αρχές και οργανισμούς για να δούμε πώς μπορούμε να προσφέρουμε επιπρόσθετη βοήθεια.
Αποφασίσαμε να κατευθυνθούμε προς την πόλη Adiyaman. Ο πιο γρήγορος δρόμος από το πλησιέστερο αεροδρόμιο είχε υποστεί ζημιές από τους σεισμούς, οπότε πήραμε την πιο αργή διαδρομή.
Φτάνοντας στην πόλη, η οποία είχε σχεδόν 300.000 κατοίκους πριν από την καταστροφή, η πρώτη μου εντύπωση ήταν ένα χάος. Οι ομάδες έρευνας και διάσωσης εργάζονταν ασταμάτητα για να βρουν επιζώντες. Οι άνθρωποι περίμεναν δίπλα σε κτίρια που κατέρρευσαν, ελπίζοντας να βρουν ζωντανά τα αγαπημένα τους πρόσωπα ή τουλάχιστον να βρουν τις σορούς τους, ώστε να μπορέσουν να έχουν μια αξιοπρεπή ταφή.
Στο Adiyaman, εκατοντάδες κτίρια έχουν καταστραφεί ολοσχερώς. Ένα σημαντικό ποσοστό της πόλης έχει υποστεί σοβαρές ζημιές, ενώ πολλά από τα εναπομείναντα κτίρια έχουν ρωγμές και άλλα προβλήματα. Οι μπουλντόζες απομακρύνουν ήδη τόνους ερειπίων. Οι αρχές επιθεωρούν τα κτίρια που στέκουν ακόμα όρθια. Οι άνθρωποι φοβούνται πολύ να επιστρέψουν στα σπίτια τους επειδή εξακολουθούν να υπάρχουν μετασεισμοί, οπότε κανείς σε αυτήν την πόλη δεν μένει στο σπίτι του αυτή τη στιγμή.
Πολλοί άτυποι καταυλισμοί για εκτοπισμένους έχουν ξεφυτρώσει σε ανοιχτούς χώρους – σε στάδια, πλατείες, στη μέση των δρόμων. Μερικοί από τους καταυλισμούς είναι μεγάλοι αλλά κυρίως είναι σχετικά μικροί. Υπάρχουν σκηνές διάσπαρτες σχεδόν σε κάθε γωνιά της πόλης, μακριά από κτίρια αλλά όχι πολύ μακριά από τα σπίτια των επιζώντων. Πολλοί άνθρωποι κοιμούνται στα αυτοκίνητά τους για να προστατευθούν από το κρύο. Βρισκόμαστε στη μέση του χειμώνα και οι θερμοκρασίες εδώ μπορούν να φτάσουν τους 10 βαθμούς κάτω από το μηδέν τη νύχτα. Το Adiyaman είναι μια πόλη φάντασμα τώρα. Υπάρχει λίγη ζωή: μόνο λίγα βενζινάδικα είναι ανοιχτά. Τράπεζες, επιχειρήσεις και σχεδόν όλα τα καταστήματα είναι κλειστά.
Μερικοί κάτοκοι, ειδικά όσοι βρίσκονται σε καλύτερη οικονομική κατάσταση, έχουν φύγει με τα αυτοκίνητά τους. Η κυβέρνηση διευκόλυνε επίσης τις μετακινήσεις με λεωφορείο, αεροπλάνο και τρένο από τις πληγείσες πόλεις σε μέρη όπως η Κωνσταντινούπολη, η Άγκυρα και η Αττάλεια. Πολλοί άλλοι άνθρωποι επέλεξαν να πάνε σε αγροτικές περιοχές γύρω από τις πόλεις. Οι καταστροφές εκεί ήταν λιγότερες, αλλά με τους εκτοπισμένους να φτάνουν από άλλα μέρη, χρειάζονται επίσης ανθρωπιστική βοήθεια. Στα χωριά και τις μικρές πόλεις, είναι σύνηθες να βλέπουμε 20 ή 30 άτομα να ζουν σε σπίτια λίγων μόνο δωματίων.
Οι άνθρωποι είναι λυπημένοι και απελπισμένοι. Είναι ανήσυχοι και αβέβαιοι για το μέλλον. Πολλοί ξαναζούν τις στιγμές αυτές στο μυαλό τους και πιστεύουν ότι θα μπορούσε να συμβεί ξανά. Παρά τη σημαντική ανταπόκριση των αρχών και της τουρκικής κοινωνίας των πολιτών, η βοήθεια που προσφέρεται είναι μικρή σε σύγκριση με το μέγεθος της κατάστασης. Προς το παρόν, οι άνθρωποι χρειάζονται στέγαση, τουαλέτες, ντους, νερό, συστήματα θέρμανσης, χειμερινά ρούχα, γεννήτριες, κουβέρτες, κιτ υγιεινής και προϊόντα καθαρισμού.
Δεν είμαστε εγγεγραμμένοι στην Τουρκία, επομένως εργαζόμαστε μέσω διαφόρων ΜΚΟ και τοπικών ομάδων της κοινωνίας των πολιτών για να παρέχουμε επείγουσα βοήθεια. Αυτό περιλαμβάνει τη δωρεά ειδών πρώτης ανάγκης, την παροχή μεταφοράς ανθρώπων σε κινητές κλινικές στα περίχωρα του Adiyaman και την παραγωγή ενέργειας σε δύο καταυλισμούς για εκτοπισμένους.
Σύντομα οι ομάδες μας θα αρχίσουν να παρέχουν υποστήριξη ψυχικής υγείας, η οποία είναι ζωτικής σημασίας δεδομένης της ταλαιπωρίας που έχουν βιώσει οι άνθρωποι, και σχεδιάζουμε να δημιουργήσουμε κινητά φαρμακεία και σημεία βοήθειας. Ελπίζουμε να κάνουμε πολύ περισσότερα και να μεταφέρουμε την εμπειρία που έχουμε σε επείγουσες κρίσεις. Είναι σημαντικό να είμαστε ευέλικτοι σε αυτή την παρέμβαση, δεδομένου του μεγέθους της καταστροφής και της ταχέως μεταβαλλόμενης κατάστασης.»
Σχετικά άρθρα: