«Έμαθα να εμπιστεύομαι τους γιατρούς...»
Η Αρμινέ είναι 34 ετών, διαζευγμένη και ζει με τους γονείς της και τον αδελφό της σε ένα σκοτεινό και βρώμικο κοντέινερ. Για μητέρα της έχει -όπως κι άλλα κορίτσια στο Γκιούμρι- τη μάμα Ρόζα, μία μαντάμ, και στο ίδιο κοντέινερ εξυπηρετούν όλους τους πελάτες.
Η Αρμινέ έχει ένα σταθερό σύντροφο, ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή για ληστεία.
Για πρώτη φορά ήρθαμε σε επαφή μαζί της το Μάιο του 1999. Το Δεκέμβριο του 2000 εξετάστηκε στο ιατρείο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα όπου και της διαγνώσθηκε σύφιλη, και την παραπέμψαμε στο Νοσοκομείο για τις Μεταδιδόμενες Λοιμώξεις για θεραπεία. Δεν επισκέφτηκε ποτέ το νοσοκομείο, αν και της είχαμε πολλές φορές επαναλάβει την αναγκαιότητα να ακολουθήσει θεραπεία. Ήρθε πάλι στο ιατρείο των ΓΧΣ το 2003 όπου και πάλι διαγνώστηκε σύφιλη και τότε μόνο αποφάσισε και πήγε στο νοσοκομείο. Με μεγάλη δυσκολία πήρε την απόφαση. Φοβόταν πολύ. Τώρα έμαθε να μας εμπιστεύεται...«Πριν δε γνώριζα τίποτα για τις Σεξουαλικά Μεταδιδόμενες Λοιμώξεις και την ίδια στιγμή φοβόμουν ότι ο κόσμος που θα με έβλεπε να πηγαίνω στο νοσοκομείο θα με κακολογούσε. Το προσωπικό του νοσοκομείου ήταν αγενές μαζί μου λέγοντας: «κάνεις ό,τι θέλεις και μετά έρχεσαι εδώ για δωρεάν θεραπεία». Πήγα στους ΓΧΣ και με βοήθησαν. Μου εξήγησαν, στάθηκαν δίπλα μου. Τώρα είμαι ικανοποιημένη γιατί είμαι απολύτως υγιής, ενώ πριν υπέφερα από ιλίγγους, εμετούς, κούραση, υπνηλία».
«Πριν τις επισκέψεις των ΓΧΣ πήγαινα συχνά με τους πελάτες χωρίς να παίρνω κάποια προφύλαξη, αλλά όχι τώρα -ιδιαίτερα μετά τη θεραπεία που χρειάστηκε να κάνω για το νόσημα που κόλλησα. Με γεμίζει το τρόμο το γεγονός ότι μπορεί και πάλι να κολλήσω κάποιο σεξουαλικό νόσημα».
«Ό,τι και να μου συμβεί ξέρω πως μπορώ να επισκεφτώ το ιατρείο των ΓΧΣ όπου οι άνθρωποι που θα με αντιμετωπίσουν δε θα είναι αγενείς μαζί μου. Οι γιατροί της οργάνωσης είναι ευγενικοί και μας εξηγούν ήρεμα πώς να προστατευτούμε από τα Σεξουαλικά Μεταδιδόμενα Νοσήματα».