Είστε εδώ

Συρία: Οι εμπόλεμες πλευρές πρέπει να επιτρέψουν την ανθρωπιστική βοήθεια

«Οι εμπόλεμες πλευρές στη Συρία πρέπει να λάβουν μέτρα για την προστασία του άμαχου πληθυσμού και των μη στρατιωτικών υποδομών στις εμπόλεμες ζώνες σύμφωνα με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Αυτές οι παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου είναι μη αποδεκτές»

Φωτογραφία αρχείου © KARAM ALMASRI

Μετά από έξι χρόνια πολέμου στη Συρία, οι πολίτες συνεχίζουν να υποφέρουν ως αποτέλεσμα των φρικτών συγκρούσεων οι οποίες επιταχύνουν μία πολύπλοκη ανθρωπιστική κρίση, αυξάνοντας τον πόνο και αποκλείοντας εκατομμύρια ανθρώπους από την πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Μπροστά σε αυτές τις τεράστιες ανάγκες, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα καλούν όλες τις εμπόλεμες πλευρές να επιτρέψουν την πρόσβαση έτσι ώστε να διασφαλιστεί η παροχή ιατρικής βοήθειας στα θύματα του πολέμου.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, οι νεκροί ξεπερνούν τις 400.000 από την έναρξη του πολέμου στη Συρία το 2011, ενώ 13,5 εκατομμύρια άνθρωποι στο εσωτερικό της χώρας χρειάζονται επειγόντως βοήθεια. Εκατομμύρια αθώοι άνθρωποι έχουν υποφέρει πάρα πολύ ήδη: ο πόλεμος έχει άμεσο αντίκτυπο στις ζωές των παιδιών και των νέων που έχουν υποστεί ψυχικά τραύματα εξαιτίας των φρικτών γεγονότων που έχουν βιώσει.

Πέρα από τις επιθέσεις εναντίον αμάχων και μη στρατιωτικών υποδομών, όσοι επιχειρούν να διαφύγουν από τις εμπόλεμες ζώνες και τις πολιορκούμενες περιοχές δεν έχουν καμία εγγύηση ασφάλειας ή προστασίας. Όσοι καταφέρνουν να διαφύγουν, καταβάλλοντας σημαντικά ποσά, ξεκινούν ένα πολύ δύσκολο και επικίνδυνο ταξίδι μέσα από εμπόλεμες ζώνες με νάρκες και πυρομαχικά που δεν έχουν εκραγεί.

«Όλες οι εμπόλεμες πλευρές, τα γειτονικά κράτη και οι διεθνείς ανθρωπιστικοί φορείς πρέπει να επιτρέψουν τη διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας και να μην την χρησιμοποιούν ως πολιτικό εργαλείο», λέει ο Pablo Marco, υπεύθυνος προγραμμάτων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη Μέση Ανατολή. «Πρέπει επίσης να επιτρέψουν τη διακομιδή όσων χρήζουν ιατρικής βοήθειας σε περιοχές όπου θα έχουν πρόσβαση σε εξειδικευμένη περίθαλψη και να επιτρέψουν στο ιατρικό προσωπικό να προσεγγίσει τους ανθρώπους αυτούς, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα την προστασία του ιατρικού προσωπικού και των ιατρικών δομών».

Αυτός ο πόλεμος έπληξε τόσο το ιατρικό προσωπικό όσο και τις ιατρικές εγκαταστάσεις με αποτέλεσμα να αποδυναμωθεί δραματικά το μέχρι πρότινος λειτουργικό σύστημα υγείας της Συρίας. Το γεγονός αυτό έλαβε χώρα τη στιγμή όπου υπήρξε μια σημαντική αύξηση των ιατρικών αναγκών, ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης, επιβαρύνοντας υπερβολικά τις ιατρικές δομές που έχουν απομείνει. Παρόλο που οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα λειτουργούν σήμερα σε διάφορες επαρχίες της Συρίας με σκοπό να παρέχουν σωτήρια φροντίδα, η κυβέρνηση της Συρίας δεν έχει ακόμη χορηγήσει άδεια στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα να εργαστούν στις περιοχές που ελέγχει, παρά τα επανειλημμένα αιτήματα. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δεν έχουν, επίσης, παρουσία στις περιοχές οι οποίες βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Ισλαμικού Κράτους λόγω της έλλειψης αξιόπιστων διαβεβαιώσεων για την προστασία και την ασφάλεια του προσωπικού τους.

«Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ότι οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δεν έχουν πρόσβαση σε μεγάλο τμήμα της χώρας προς το παρόν. Ωστόσο, θα συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας να επεκτείνουμε την παροχή της βοήθειας προς όλα τα εδάφη της Συρίας και καλούμε τις εμπόλεμες πλευρές να διασφαλίσουν χώρο για ανεξάρτητη και αμερόληπτη φροντίδα και να επιτρέψουν στις οργανώσεις βοήθειας να ασκούν ανθρωπιστικές και ιατρικές δραστηριότητες στις περιοχές στις οποίες υπάρχουν ανάγκες», τονίζει ο Marco.

Η Τουρκία, το Ιράκ, η Ιορδανία και ο Λίβανος έχουν καταβάλει τεράστιες προσπάθειες για να βοηθήσουν τους Σύριους πρόσφυγες, φιλοξενώντας σχεδόν 4,8 εκατομμύρια ανθρώπους. Ωστόσο, εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες συνεχίζουν να αναζητούν καταφύγιο σε άλλες χώρες. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ζητούν επίσης από τις γειτονικές χώρες να επιτρέψουν τη διασυνοριακή διακομιδή όχι μόνο των ευάλωτων ανθρώπων, των κρίσιμων περιστατικών και των βαριά ασθενών και τραυματιών αλλά και όσων αναζητούν καταφύγιο στο πνεύμα της Συνθήκης για τους Πρόσφυγες.

«Ο υπόλοιπος κόσμος δεν μπορεί να γυρίσει την πλάτη σε χιλιάδες ανθρώπους οι οποίοι δραπέτευσαν από μία κατάσταση πολέμου και διώξεων. Ο σεβασμός του ανθρώπινου δικαιώματος της αναζήτησης ασύλου και της πρόσβασης σε κατάλληλη βοήθεια και προστασία, είναι θεμελιώδης», πρόσθεσε ο Marco.

Καθώς μπαίνουμε στον έβδομο χρόνο του πολέμου, η Συρία παραμένει μία από τις πιο σύνθετες και δυναμικές ανθρωπιστικές κρίσεις στον κόσμο σήμερα. Καθώς η χώρα σπαράσσεται από τον πόλεμο, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο που διέπει τις συγκρούσεις αγνοείται εντελώς, με αποτέλεσμα τα εμπόλεμα μέρη να μην παίρνουν τα απαραίτητα μέτρα για να αποφύγουν τις απώλειες των αμάχων. «Οι εμπόλεμες πλευρές στη Συρία πρέπει να λάβουν μέτρα για την προστασία του άμαχου πληθυσμού και των μη στρατιωτικών υποδομών στις εμπόλεμες ζώνες σύμφωνα με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Αυτές οι παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου είναι μη αποδεκτές», τόνισε ο Marco.