Είστε εδώ
Αρχική σελίδα / Νέα / Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα βοηθούν ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία του Κιέβου να προετοιμαστεί για πιθανές μαζικές απώλειες
Την Κυριακή 13 και τη Δευτέρα 14 Μαρτίου, μια χειρουργική ομάδα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα παρείχε εκπαίδευση για μαζική εισροή τραυματιών και συμβουλές στο προσωπικό του παιδιατρικού νοσοκομείου Okhmatdyt, 750 κλινών, ένα από τα μεγαλύτερα στο κέντρο του Κιέβου. Ένας χειρουργός των Γιατρών Χωρίς Σύνορα με εμπειρία στη χειρουργική πολέμου βοήθησε επίσης στο χειρουργείο και έδωσε συμβουλές στους συναδέλφους του σχετικά με τη χειρουργική πολεμικού τραύματος.
«Ο χειρουργός μας έκανε μια αρκετά λεπτή επέμβαση και αμέσως μετά οι χειρουργοί στο νοσοκομείο ζήτησαν να εκπαιδευτούν σε αυτές τις τεχνικές», λέει η Anja Wolz, συντονίστρια επείγουσας παρέμβασης των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Ουκρανία. «Οι περισσότεροι από τους χειρουργούς σε αυτό το νοσοκομείο είναι εξειδικευμένοι, αλλά δεν υπάρχουν χειρουργοί τραύματος. Έτσι δεν είχαν εμπειρία στον καθαρισμό των τραυμάτων που είναι απαραίτητος για τραύματα από σφαίρες και θραύσματα. Εάν ένα τέτοιο τραύμα δεν αντιμετωπιστεί άμεσα ή σωστά, μπορεί γρήγορα να προκληθεί μόλυνση και απαιτείται κάποια εμπειρία για αυτό το είδος χειρουργικής - να διασφαλιστεί δηλαδή ότι το τραύμα έχει καθαριστεί αποτελεσματικά και θα επουλωθεί σωστά και για να αποφευχθεί περαιτέρω μόλυνση .»
Με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, τις συχνές σειρήνες συναγερμού για βόμβες και το προσωπικό να στεγάζεται σε καταφύγια και να δυσκολεύεται να μεταβεί στο νοσοκομείο, το συνηθισμένο προσωπικό των 2.000 ατόμων έχει μειωθεί σε μια βασική ομάδα περίπου 200 ατόμων. Το νοσοκομείο έχει δώσει εξιτήριο ή έχει παραπέμψει αλλού τους περισσότερους ασθενείς που είχε και το προσωπικό αισθάνεται για την ώρα έτοιμο, δεδομένου ότι το νοσοκομείο ετοιμάζεται για περίθαλψη ατόμων με τραύματα. Την ώρα της επίσκεψης της ομάδας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, το νοσοκομείο δεχόταν αρκετούς τραυματίες την ημέρα. Αναμένοντας ότι ο αριθμός των τραυματιών θα αυξηθεί, το προσωπικό ήθελε να επωφεληθεί από την εμπειρία των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στον τομέα της ιατρικής πολέμου για να είναι καλύτερα προετοιμασμένο με διάφορους τρόπους:
Περιστατικά μαζικών απωλειών: Το προσωπικό του νοσοκομείου ήθελε να είναι προετοιμασμένο για τη διαλογή και οργάνωση των ασθενών σε περίπτωση ταυτόχρονης άφιξης πολλών τραυματιών – αλλιώς γνωστό ως Σχέδιο Αντιμετώπισης Μαζικών Απωλειών. Ο γιατρός του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών των Γιατρών Χωρίς Σύνορα με εμπειρία σε συγκρούσεις παρείχε εκπαίδευση σχετικά με τις βέλτιστες πρακτικές για σχέδια αντιμετώπισης μαζικών απωλειών σε 40 από τα εναπομείναντα 200 μέλη του προσωπικού του νοσοκομείου. Και η ομάδα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα έδωσε συμβουλές για αλλαγές στη ροή των ασθενών στο νοσοκομείο σε περίπτωση μεγάλου αριθμού θυμάτων.
Χειρουργική τραύματος: Οι χειρουργοί στο νοσοκομείο είναι συνήθως αρκετά εξειδικευμένοι, έτσι ο αγγειοχειρουργός των Γιατρών Χωρίς Σύνορα με εμπειρία σε συγκρούσεις τούς παρείχε εκπαίδευση για να βελτιώσει τις δεξιότητές τους στην ταχεία σταθεροποίηση του τραύματος και τη χειρουργική που σώζει ζωές, όπως η αφαίρεση σφαιρών ή θραυσμάτων, η πρόληψη εσωτερικής αιμορραγίας, ο αποτελεσματικός καθαρισμός τραυμάτων και άλλα βασικά στοιχεία της χειρουργικής τραύματος. Αυτό έγινε μέσω πρακτικής εκπαίδευσης ενώ βοηθούσε στο χειρουργείο.
• Προμήθειες: Το νοσοκομείο ζήτησε συμβουλές σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης των γραμμών εφοδιασμού και την οργάνωση των βασικών ειδών για να μπορέσει να διαχειριστεί μεγάλο αριθμό ασθενών με τραύματα πολέμου για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η ομάδα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα αξιολόγησε τις ποσότητες των προμηθειών που έχει το νοσοκομείο και έκανε συστάσεις σχετικά με τη συνεχή προμήθεια των απαραίτητων ειδών για τραύματα πολέμου.
«Σκοπεύουμε αν είναι δυνατόν να επιστρέψουμε σύντομα για να αξιοποιήσουμε αυτά που είπαμε στην πρώτη σύντομη επίσκεψη», λέει η Wolz. «Δεν μπορέσαμε να ολοκληρώσουμε πλήρως την εκπαίδευση για μαζικές απώλειες και πρέπει να κάνουμε περισσότερα για να βοηθήσουμε στη χαρτογράφηση της καλύτερης διαδρομής των ασθενών σε περίπτωση ταυτόχρονης άφιξης μεγάλου αριθμού θυμάτων. Θέλουμε επίσης να συνεχίσουμε να εξετάζουμε τις αλυσίδες εφοδιασμού του νοσοκομείου. Αυτά είναι μερικά από τα κύρια πράγματα που έχει ζητήσει το νοσοκομείο. Θα θέλαμε επίσης να κάνουμε περισσότερη πρακτική εκπαίδευση και να δώσουμε συμβουλές για τους χειρουργούς – πρακτική εκπαίδευση για τη φροντίδα τραύματος και τη χειρουργική.»