Οι ΓΧΣ επίσης καλούν την Abbott να εκτελέσει μία παραγγελία του συγκεκριμένου φαρμάκου που προορίζεται για 400 ασθενείς των ΓΧΣ σε εννιά χώρες, την οποία έκανε η οργάνωση εδώ και πάνω από ένα μήνα, στις 15 Μαρτίου 2006.
Το lopinavir/ritonavir είναι ένας ενισχυμένος αναστολέας πρωτεάσης και αποτελεί σημαντικό στοιχείο της αντιρετροϊκής θεραπείας για τους ασθενείς που πρέπει να λάβουν θεραπεία «δεύτερης γραμμής», καθώς συνήθως αναπτύσσουν ανθεκτικότητα στους συνδυασμούς φαρμάκων «πρώτης γραμμής». Το νέο φάρμακο δεν επηρεάζεται από τη ζέστη, γεγονός που το καθιστά κατάλληλο για τις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου τα ψυγεία δεν είναι παντού διαθέσιμα. Οι ειδικοί επιστήμονες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας συστήνουν το φάρμακο αυτό για χρήση σε θεραπείες «δεύτερης γραμμής» κατά του AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες και ο Αμερικάνικος Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων το ενέκρινε τον Οκτώβριο του 2005.
«Σε χώρες με λιγοστούς πόρους, όπου τα ψυγεία αποτελούν πολυτέλεια, ο νέος συνδυασμός του lopinavir/ritonavir είναι άμεσα απαραίτητος για τους ασθενείς που αλλάζουν τη θεραπεία τους σε «δεύτερης γραμμής» θεραπεία κατά του AIDS», δήλωσε ο Δρ. Ρόουαν Γκίλλις, Πρόεδρος του Διεθνούς Γραφείου των ΓΧΣ. «Πώς μπορεί η Abbott να καθυστερεί την ολοκλήρωση της διαδικασίας εγγραφής στις περισσότερες Αφρικανικές χώρες; Κατέχουν την πατέντα, γεγονός που τους δίνει το μονοπώλιο στο φάρμακο μέχρι να γίνει διαθέσιμη μία αντίγραφη εκδοχή του, ωστόσο δεν έχουν καν συμφωνήσει να διεκπεραιώσουν την παραγγελία μας για τους 400 ασθενείς μας. Τους αρέσει να αφήνουν τους ασθενείς στις αναπτυσσόμενες χώρες να περιμένουν επ' αόριστον;»
Επιστήμονες και γιατροί που ασχολούνται με το HIV/AIDS, ομάδες δωρητών, φορείς που ασκούν πιέσεις για τη θεραπεία και διαμορφωτές πολιτικής από όλον τον κόσμο, συνυπέγραψαν μία επιστολή με τους ΓΧΣ στις 5 Απριλίου, απευθυνόμενη στον Γενικό Διευθυντή της Abbott, ζητώντας από την εταιρία να κάνει τα απαραίτητα βήματα για να διαθέσει το lopinavir/ritonavir στους ασθενείς στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Παρόλο που η Abbott είχε ανακοινώσει ότι θα χρέωνε 500 δολάρια ανά ασθενή το χρόνο για το νέο lopinavir/ritonavir στις Αφρικανικές χώρες και σε άλλες λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, κανένας δεν μπορεί ακόμα να αγοράσει το φάρμακο, γιατί η εταιρία δεν έχει προβεί στα απαραίτητα βήματα για να γίνει το φάρμακο διαθέσιμο σε οποιαδήποτε από αυτές τις χώρες, εκτός από τη Νότιο Αφρική. Επίσης, δεν έχει καθορίσει μία τιμή για τις χώρες μεσαίου εισοδήματος, όπως είναι η Ταϊλάνδη.
«Το βλέπουμε αυτό ξανά και ξανά: οι φαρμακευτικές εταιρίες κάνουν μία ανακοίνωση για μία ειδική τιμή, αλλά δεν εγγράφουν το φάρμακο στις χώρες που πρέπει, οπότε η τιμή παραμένει στα χαρτιά και η ανακοίνωση είναι χωρίς νόημα για τους ασθενείς που έχουν ανάγκη αυτών των φαρμάκων», τόνισε ο Δρ. Γκίλλις.
Η παρούσα αδυναμία για την προμήθεια του lopinavir/ritonavir υπογραμμίζει τη συνεχή πρόκληση της πρόσβασης στα φάρμακα στις αναπτυσσόμενες χώρες. Ο ανταγωνισμός από τα αντίγραφα φάρμακα οδήγησε στη σημαντική μείωση της τιμής των φαρμάκων και στη μεγαλύτερη διαθεσιμότητα των αντιρετροϊκών φαρμάκων «πρώτης γραμμής».
Ωστόσο, η τιμή των νέων φαρμάκων, τα οποία είναι πολύ πιθανό να είναι πατενταρισμένα, παραμένει πολύ πιο υψηλή. Η περίπτωση του νέου συνδυασμού lopinavir/ritonavir, που κοστίζει μέχρι και 10.000 δολάρια ανά ασθενή το χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, το μόνο μέρος όπου είναι αυτή τη στιγμή διαθέσιμος, δείχνει τον κίνδυνο που ελλοχεύει, όταν υπάρχει μόνο μία πηγή για ένα φάρμακο που παρατείνει τη ζωή των ασθενών. Αν η πρόσβαση στα απαραίτητα φάρμακα εξαρτάται από πολιτικές προώθησης και μάρκετινγκ των φαρμακευτικών εταιριών, τότε η ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων που πάσχουν από HIV/AIDS παραμένει σε κίνδυνο.