Είστε εδώ
Αρχική σελίδα / Νέα / Έμπολα: κανένα αντίδοτο ή θεραπεία, έμφαση στην απομόνωση όσων έχουν μολυνθεί
Δρ. Άρμαντ Σπρέχερ, τι είναι ο Έμπολα;
Ο Έμπολα ανακαλύφθηκε το 1976, στο Ζαΐρ και το Σουδάν. Πρόκειται για μια ιογενή ασθένεια. Τα τελευταία 30 χρόνια στην Κεντρική Αφρική έχουν ξεσπάσει περιοδικές επιδημίες του Έμπολα και του συγγενούς ιού Μάρμπουργκ. Οι ΓΧΣ έχουν στο παρελθόν αντιμετωπίσει τέτοιες επιδημίες στη Γκαμπόν, την Ουγκάντα, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, στο Κονγκό- Μπραζαβίλ, το Σουδάν και την Αγκόλα.
Από πού προέρχεται η ασθένεια;
Το πιθανότερο είναι ότι ο ιός ζει στις νυχτερίδες, οι οποίες αποτελούν τον ξενιστή. Από κει μεταδίδεται στους μεγάλους πιθήκους και μετά στους ανθρώπους. Στη συνέχεια μεταδίδεται μεταξύ των ανθρώπων μέσα από την επαφή με τα σωματικά υγρά (αίμα, εμετός, διάρροια…), κάτι που συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό στις περιπτώσεις περίθαλψης ασθενών. Αυτό σημαίνει ότι σε μια επιδημία του Έμπολα, ο ιός τείνει να μεταδίδεται επίσης στο ιατρικό προσωπικό και στην οικογένεια του ασθενούς.
Ποια είναι τα συμπτώματα;
Η ασθένεια μοιάζει με τη γρίπη. Ξεκινάει με πυρετό, πονοκέφαλο, μυϊκούς πόνους και στη συνέχεια οι ασθενείς παρουσιάζουν εμετό και διάρροια. Αργότερα, όσο προχωράει η ασθένεια, οι ασθενείς αρχίζουν να αιμορραγούν (όταν κάνουν εμετό, μέσα από τη διάρροια, από τη μύτη και τα ούλα). Έως και 90% των ανθρώπων που έχουν την ασθένεια πεθαίνουν, ανάλογα με το είδος του ιού.
Πόσο σοβαροί είναι αυτοί οι αιμορραγικοί πυρετοί όσον αφορά τη δημόσια υγεία;
Σε όλη την ιστορία του Έμπολα και του Μάρμπουργκ έχουν καταγραφεί περίπου 2.000 θάνατοι, αριθμός μικρότερος από τον αριθμό των ανθρώπων που πεθαίνουν σε μια μέρα από ελονοσία. Επομένως αυτή η ασθένεια δεν είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία της χώρας αλλά είναι εξαιρετικά σημαντική λόγω του τεράστιου κινδύνου που μπορεί να αποτελέσει για έναν πληθυσμό που έχει μολυνθεί.
Υπάρχει θεραπεία για τον Έμπολα;
Δεν υπάρχει ούτε αντίδοτο ούτε θεραπεία για την ασθένεια, επομένως η περίθαλψη που παρέχουμε είναι υποστηρικτική και καταπραϋντική. Οι προσπάθειές μας στοχεύουν στον έλεγχο της επιδημίας, κάτι που επιτυγχάνεται με την ανίχνευση των ασθενών και την απομόνωσή τους από τον υπόλοιπο πληθυσμό. Αυτό κάνουμε τη δεδομένη στιγμή στην επαρχία του Δυτικού Κασάι.