Είστε εδώ

Οι νεκροί στην κεντρική Μεσόγειο αυξάνονται, ενώ τα ευρωπαϊκά κράτη μπλοκάρουν την ανθρωπιστική βοήθεια

Η βία, η φτώχεια και οι συγκρούσεις ωθούν τους ανθρώπους να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους. 

Kenny Karpov/SOS MEDITERRANEE

Πάνω από 600 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων βρέφη και νήπια, που επιχειρούσαν να διασχίσουν την κεντρική Μεσόγειο, πνίγηκαν ή αγνοούνται τις τελευταίες 4 εβδομάδες.

Οι τραγωδίες αυτές, που αντιστοιχούν στο μισό των συνολικών θανάτων από την αρχή της χρονιάς, συνέβησαν ενώ δεν επιχειρούσαν πλέον σκάφη διάσωσης μη κυβερνητικών οργανώσεων στην κεντρική Μεσόγειο.

Πριν από έναν μήνα, οι ιταλικές αρχές απαγόρευσαν στο πλοίο έρευνας και διάσωσης Aquarius, με το οποίο επιχειρεί η οργάνωση SOS MEDITERRANEE σε συνεργασία με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, να αποβιβάσει 630 διασωθέντες. Ακολούθησαν και άλλοι αποκλεισμοί και εμπόδια σε σκάφη διάσωσης μη κυβερνητικών οργανώσεων από ευρωπαϊκά κράτη.  

«Οι πολιτικές αποφάσεις που έλαβαν ευρωπαϊκά κράτη τις τελευταίες εβδομάδες έχουν τραγικές συνέπειες. Αποφάσισαν εν ψυχρώ να αφήσουν άντρες, γυναίκες και παιδιά να πνιγούν στη Μεσόγειο. Αυτό είναι αποτρόπαιο και απαράδεκτο» λέει η Κάρλιν Κλάιερ, επικεφαλής επείγουσας παρέμβασης των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. «Αντί να εμποδίζουν σκόπιμα την παροχή κρίσιμης ιατρικής και ανθρωπιστικής βοήθειας σε ανθρώπους που κινδυνεύουν στη θάλασσα, τα ευρωπαϊκά κράτη πρέπει να συστήσουν έναν προληπτικό και εξειδικευμένο μηχανισμό έρευνας και διάσωσης στην κεντρική Μεσόγειο».

Τα πρόσφατα γεγονότα στη θάλασσα δείχνουν ότι συνεχίζουν να φεύγουν απεγνωσμένοι άνθρωποι από τη Λιβύη ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν σκάφη διάσωσης ή όχι. Η βία, η φτώχεια και οι συγκρούσεις ωθούν τους ανθρώπους να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν πλήρη επίγνωση του ανησυχητικού βαθμού βίας και εκμετάλλευσης που υφίστανται οι πρόσφυγες, οι αιτούντες άσυλο και οι μετανάστες στη Λιβύη, ωστόσο είναι αποφασισμένες να εμποδίσουν με κάθε κόστος τους ανθρώπους να φτάσουν στην Ευρώπη. Βασικό στοιχείο της στρατηγικής αποκλεισμού της Μεσογείου είναι ο εξοπλισμός, η εκπαίδευση και η υποστήριξη της λιβυκής ακτοφυλακής, ώστε να αναχαιτίζει τους ανθρώπους στη θάλασσα και να τους επιστρέφει στη Λιβύη. Η επιστροφή ανθρώπων στη Λιβύη είναι κάτι που δεν μπορούν να κάνουν νόμιμα τα μη λιβυκά σκάφη, καθώς η Λιβύη δεν αναγνωρίζεται ως ασφαλής χώρα. Οι άνθρωποι που διασώζονται στα διεθνή ύδατα της Μεσογείου δεν πρέπει να επιστρέφονται στη Λιβύη, αλλά να μεταφέρονται σε ασφαλές λιμάνι σύμφωνα με το διεθνές και το ναυτικό δίκαιο.

Επιπλέον, η υποστηριζόμενη από την Ευρωπαϊκή Ένωση λιβυκή ακτοφυλακή έχει αναχαιτίσει περίπου 10.000 ανθρώπους από την αρχή της χρονιάς και τους έχει μεταφέρει σε κέντρα κράτησης στη Λιβύη, παρά τις επιπτώσεις στην υγεία και τη ζωή τους. Η αποποίηση της ευθύνης έρευνας και διάσωσης στη Μεσόγειο και η ανάθεσή της στη λιβυκή ακτοφυλακή είναι βέβαιο ότι θα έχει ως συνέπεια περισσότερους θανάτους.

Καθώς πλησιάζει η περίοδος αιχμής για τις απόπειρες διάπλου, η διάσωση ζωών πρέπει να είναι η πρώτη προτεραιότητα. Οι ασυνείδητοι διακινητές, δείχνοντας πλήρη περιφρόνηση για την ανθρώπινη ζωή, συνεχίζουν να βάζουν τους ανθρώπους σε κίνδυνο χρησιμοποιώντας ακατάλληλες και αναξιόπλοες βάρκες. Πρέπει να υπάρξει ένα σύστημα που να διαθέτει επαρκή μέσα και να είναι πλήρως λειτουργικό για τη διάσωση ανθρώπινων ζωών στη Μεσόγειο. Όσο δεν υλοποιείται κάτι τέτοιο, τα σκάφη διάσωσης των μη κυβερνητικών οργανώσεων θα παίζουν ζωτικό ρόλο, προσφέροντας βοήθεια σε όσους κινδυνεύουν στη θάλασσα και αποτρέποντας την απώλεια ζωών. Θα πρέπει να τους επιτρέπεται να χρησιμοποιούν τα πλησιέστερα ασφαλή λιμάνια για επιχειρήσεις διάσωσης, συμπεριλαμβανομένης της αποβίβασης των διασωθέντων και του ανεφοδιασμού των σκαφών.

«Η πολιτική απόφαση για κλείσιμο λιμανιών ώστε να αποτραπούν οι αποβιβάσεις διασωθέντων, καθώς και η συνολική σύγχυση στην κεντρική Μεσόγειο έχουν οδηγήσει σε αύξηση των πνιγμών στο πιο θανάσιμο θαλάσσιο πέρασμα στον κόσμο» λέει η Σοφί Μπο, αντιπρόεδρος της SOS MEDITERRANEE. «Οι θάνατοι αυτοί θα είναι βάρος στη συνείδηση της Ευρώπης. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πρέπει να αντιδράσουν αμέσως και να εγγυηθούν την πλήρη τήρηση του διεθνούς ναυτικού και ανθρωπιστικού δικαίου που ορίζει την υποχρέωση διάσωσης των ανθρώπων που κινδυνεύουν στη θάλασσα».

ΛΕΞΕΙΣ-ΚΛΕΙΔΙΑ