Είστε εδώ

Ιράκ: Ένα χρόνο μετά το τέλος των συγκρούσεων η Μοσούλη παραμένει πληγωμένη

Στη διάρκεια των συγκρούσεων, 9 από τα 13 δημόσια νοσοκομεία στη Μοσούλη υπέστησαν ζημιές, με αποτέλεσμα να μειωθεί η δυναμικότητα της φροντίδας υγείας και ο αριθμός των νοσοκομειακών κλινών κατά 70%.

Sacha Myers/MSF

Έναν χρόνο μετά το επίσημο τέλος των μαχών ανάμεσα στον ISIS και τις ιρακινές δυνάμεις στη Μοσούλη, η πόλη παραμένει πληγωμένη. Το σύστημα υγείας είναι κατεστραμμένο και δεν μπορεί να ανταπεξέλθει, καθώς χιλιάδες άνθρωποι συνεχίζουν να επιστρέφουν στην πόλη.

Στη διάρκεια των συγκρούσεων, 9 από τα 13 δημόσια νοσοκομεία στη Μοσούλη υπέστησαν ζημιές, με αποτέλεσμα να μειωθεί η δυναμικότητα της φροντίδας υγείας και ο αριθμός των νοσοκομειακών κλινών κατά 70%. Η αποκατάσταση των δομών υγείας γίνεται με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς και οι νοσοκομειακές κλίνες παραμένουν λιγότερες από 1.000 για έναν πληθυσμό 1,8 εκατομμυρίων.

«Η πρόσβαση σε υπηρεσίες φροντίδας υγείας είναι μια καθημερινή δοκιμασία για χιλιάδες παιδιά και ενήλικες στη Μοσούλη» λέει ο Χεμάν Ναγκαρατνάμ, επικεφαλής αποστολής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο Ιράκ. «Ο πληθυσμός της πόλης αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Μόνο τον Μάιο του 2018, σχεδόν 46.000 επέστρεψαν στη Μοσούλη. Όμως το δημόσιο σύστημα υγείας δεν αποκαθίσταται και υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ των διαθέσιμων υπηρεσιών και των αναγκών του αυξανόμενου πληθυσμού».

»Υπάρχει άμεση ανάγκη για υπηρεσίες επειγόντων περιστατικών, χειρουργικές και ογκολογικές κλινικές, μονάδες εγκαυμάτων, καθώς και ιατρικό εξοπλισμό και μια σταθερή και οικονομικά προσιτή προμήθεια φαρμάκων. Οι ανάγκες περιλαμβάνουν ακόμη υπηρεσίες ψυχικής υγείας για ανθρώπους με ψυχικά τραύματα εξαιτίας της βίας και της απώλειας αγαπημένων προσώπων, καθώς και χειρουργικές επεμβάσεις σε δεύτερο χρόνο, διαχείριση πόνου και φυσικοθεραπεία για τραυματίες πολέμου που υποφέρουν για μήνες επειδή δεν έχουν πρόσβαση στη φροντίδα υγείας που χρειάζονται για να αναρρώσουν από τον τραυματισμό τους».

Οι επικίνδυνες συνθήκες διαβίωσης στη Μοσούλη –κακή υγιεινή εξαιτίας της έλλειψης νερού και ηλεκτρισμού, κατεστραμμένα κτίρια και παρουσία αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών και ναρκών– επίσης θέτουν κινδύνους για την υγεία των κατοίκων και αυξάνουν την ανάγκη για δομές υγείας.

Στο νοσοκομείο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη δυτική Μοσούλη, η ομάδα είδε τους τελευταίους 12 μήνες μια μεταστροφή από τα τραύματα πολέμου στα τραύματα από νάρκες και, πιο πρόσφατα, στα τραύματα και τα προβλήματα υγείας που συνδέονται με τις κακές συνθήκες διαβίωσης, καθώς επιστρέφουν κι άλλοι άνθρωποι στην πόλη. Για παράδειγμα, φέτος τον Μάιο, το 95% των περιστατικών τραυμάτων στο τμήμα επειγόντων περιστατικών συνδεόταν με τις μη ασφαλείς συνθήκες, όπως κατάρρευση κτιρίων και χαλασμάτων ή πτώση ανθρώπων από ασταθείς κατασκευές.

«Έχει περάσει ένας χρόνος από το επίσημο τέλος των συγκρούσεων στη Μοσούλη και πρέπει να γίνουν πολύ περισσότερα το επόμενο διάστημα για να βελτιωθεί η πρόσβαση σε φροντίδα υγείας» λέει ο κ. Ναγκαρατνάμ. «Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα κάνουν έκκληση στις εθνικές αρχές και τη διεθνή κοινότητα να αποκαταστήσουν το συντομότερο δυνατό τη δημόσια υποδομή υγείας, να προσφέρουν στους ασθενείς πρόσβαση σε προσιτά φάρμακα και να εξασφαλίσουν ότι οι ιατρικές δομές διαθέτουν τον απαραίτητο εξοπλισμό».

«Η ζωή είναι πολύ δύσκολη»

Ο 42χρονος Νασουάν χτυπήθηκε στο πόδι και την πλάτη από ελεύθερο σκοπευτή στη Μοσούλη τον Μάρτιο του 2017, ενώ ψώνιζε στην αγορά. Από τότε, υποφέρει από τα τραύματά του και δεν έχει μπορέσει να λάβει επαρκή φροντίδα υγείας.

«Όταν ήμουν στο σπίτι ο πόνος άρχισε να μεγαλώνει στο πόδι και τον γοφό μου, και στο τέλος έγινε αφόρητος» λέει ο Νασουάν. «Έτσι πήγα στο γενικό νοσοκομείο τον Οκτώβριο του 2017 στη δυτική Μοσούλη. Μου έβγαλαν ακτινογραφίες, μου έκαναν εξετάσεις και μου είπαν ότι έπρεπε να κάνω μια πολύ μεγάλη χειρουργική επέμβαση και πως εκείνοι δεν είχαν τη δυνατότητα να την κάνουν».

«Η ζωή είναι πολύ δύσκολη. Ο τραυματισμός μου έχει επηρεάσει τη ζωή μου: την οικογένειά μου, τον τρόπο που αλληλεπιδρώ με τα παιδιά μου. Δεν μπορώ να παίξω μαζί τους. Δεν μπορώ να δουλέψω και δεν έχουμε εισόδημα. Έχω πάθει κατάθλιψη».

Δύο Έλληνες στη Μοσούλη

Επιστρέφοντας το προηγούμενο καλοκαίρι από την αποστολή του στη Μοσούλη του Ιράκ, ο πρόεδρος του ελληνικού τμήματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, Χρήστος Χρήστου, περιγράφει την εικόνα της πόλης.  «Κάθε γωνιά, κάθε σημείο της είχε και από μια θλιβερή ιστορία, που ακόμη συντηρούσε τη φρίκη του πολέμου, για όσους επέστρεφαν και για όσους είχαν παραμείνει. Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν το κουράγιο με το οποίο οι άνθρωποι προσπαθούσαν σιγά σιγά να ξαναστήσουν τη ζωή τους και να την επαναφέρουν στους κανονικούς της ρυθμούς. Το τελευταίο μου απόγευμα, καθώς επέστρεφα στη βάση, είδα στο δρόμο μια ομάδα ανθρώπων να φυτεύει λουλούδια. Πάνω απ’ όλα οι άνθρωποι είχαν την ανάγκη να ελπίσουν σε κάτι καλύτερο, πιο αισιόδοξο και φωτεινό. Αυτό ακριβώς κάνουμε και οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα εκεί».

Ο Νικόλας Παπαχρυσοστόμου ήταν επικεφαλής της αποστολής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο Ιράκ ένα χρόνο πριν. Βοήθησε να ξαναστηθεί ένα από τα μεγαλύτερα παιδιατρικά νοσοκομεία της περιοχής. Eίδε στα μάτια των ανθρώπων τη θλίψη, την απελπισία, αλλά και την αναβίωση της ελπίδας, όταν τελικά μετά από τέσσερις μήνες εργασιών αποκαταστάθηκαν κρίσιμες υπηρεσίες του νοσοκομείου.  «Η Μοσούλη έχει περάσει μία βασανιστική  και οδυνηρή διαδικασία για να φτάσει στο σημείο που βρίσκεται σήμερα. Υπάρχει έλλειψη πρόσβασης στη φροντίδα υγείας και έλλειψη υπηρεσιών. Αυτό περιλαμβάνει έλλειψη εξοπλισμού, ιατρικού προσωπικού και φαρμάκων. Ο αριθμός των ανθρώπων που επιστρέφουν αυξάνεται, όμως πολύ λίγα νοσοκομεία λειτουργούν. Είναι μια πολύ άσχημη κατάσταση», τονίζει. 

ΛΕΞΕΙΣ-ΚΛΕΙΔΙΑ