Είστε εδώ

Η ιστορία του Μίτρα από το Αφγανιστάν

Ο πατέρας μου δούλευε στο στρατό. Ζούσαμε στην Κουντούζ. Οι Ταλιμπάν του είπαν να σταματήσει τη δουλειά. Δεν το δέχτηκε και αυτοί τον σκότωσαν. Κινδύνευε και η δική μου ζωή.

ΠΕΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ
Χωρίς ελευθερία δεν μπορώ να κάνω όνειρα.

Ο ξάδερφός μου μου είπε να φύγω από το Αφγανιστάν. Τα αδέρφια μου μετακόμισαν με τη μητέρα μας στο σπίτι της γιαγιάς μας. Εδώ και καιρό δεν τους έχω μιλήσει.

Κάνε κλικ εδώ για μεγαλύτερο χάρτη

Έφυγα το επόμενο πρωί. Ο ξάδερφός μου τα κανόνισε όλα. Πήγα στο Κανταχάρ και από εκεί στο Πακιστάν, στο Κέτα. Μου πήρε τρεις μέρες να φτάσω στο Ιράν. Πήγα στην Τεχεράνη και από εκεί στην Ούρμια, κοντά στα σύνορα. Έμεινα εκεί για τρεις μέρες σε ένα σπίτι με 15 άλλους ανθρώπους. Μετά φύγαμε για τα βουνά.

Φτάσαμε σε ένα μέρος όπου είχαν μαζευτεί περίπου 600 άνθρωποι που περίμεναν να περάσουν τα σύνορα και αρχίσαμε να περπατάμε για πολλές ώρες. Το περπάτημα στα βουνά ήταν δύσκολο. Οι διακινητές χρησιμοποιούσαν ξύλινα κοντάρια για να αναγκάσουν τους πιο ηλικιωμένους να περπατήσουν πιο γρήγορα. Φτάσαμε στο Βαν και από εκεί ταξιδέψαμε στην Κωνσταντινούπολη, όπου μείναμε για δύο εβδομάδες.

Μετά πήγαμε στο ποτάμι που βρίσκεται στα σύνορα Τουρκίας-Ελλάδας. Είμασταν 25 άτομα και χρησιμοποιήσαμε πλαστικές φουσκωτές βάρκες για να περάσουμε το ποτάμι. Σε κάθε βάρκα μπήκαμε 4 άτομα. Η βάρκα μας άρχισε να στριφογυρίζει επικίνδυνα και αποφασίσαμε να πέσουμε στο νερό. Πέρασαν περίπου 30 λεπτά. Από τα 8 άτομα που πέσαμε στο ποτάμι, μόνο 7 βγήκαμε ζωντανοί. Ήταν 4 το πρωί. Δεν μπορούσαμε να βρούμε το δρόμο μας. Φτάσαμε σε ένα χωριό και ένας κάτοικος κάλεσε την αστυνομία.

Μας πήγαν σε ένα μεγάλο κέντρο κράτησης. Όταν με ρώτησαν την ηλικία μου τους είπα ότι είμαι 16 χρονών, αλλά αυτοί έγραψαν ότι είμαι 19. Την επόμενη μέρα με άφησαν να φύγω και πήγα στην Αθήνα.

Εκεί βρήκα ένα δεύτερο Αφγανιστάν. Είχε πολλούς Αφγανούς στην πόλη. Έμεινα με ένα φίλο του ξάδερφού μου. Μετά έφυγα και πήγα στα Ιωάννινα και έμεινα στα χωράφια. Ήθελα να πάω στην Ιταλία. Πήγα στην Πάτρα, κοιμόμουν στα χωράφια και σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο μαζί με πολλούς άλλους Αφγανούς για 7 μήνες. Δεν ήμουν τυχερός και δεν μπόρεσα να βρω τρόπο να φύγω, οπότε ξαναγύρισα στην Αθήνα. Μετά από κάποιους μήνες αποφάσισα να δοκιμάσω ξανά  την τύχη μου. Πήγα πάλι στα Ιωάννινα και από εκεί πήρα ένα φορτηγό για την Κοζάνη και την Αλβανία. Αλλά όταν πέρασα τα σύνορα με συνέλαβε η αλβανική αστυνομία και με γύρισε πίσω. Με συνέλαβε η ελληνική αστυνομία και με έστειλαν σε ένα κέντρο κράτησης στη βόρεια Ελλάδα.

Χωρίς ελευθερία δεν μπορώ να κάνω όνειρα. Οι αστυνομικοί με πήγαν στο νοσοκομείο για εξετάσεις που αποδεικνύουν ότι είμαι ανήλικος. Μου είπαν ότι θα με αφήσουν αλλά είμαι ακόμα εδώ.

Μόνο όταν βγω από εδώ μέσα, θα ηρεμήσω. Ό,τι είναι γραμμένο για μένα, θα έρθει. Θέλω να μάθω Αγγλικά και Ελληνικά. Θέλω να γίνω πρωθυπουργός για να τα αλλάξω όλα αυτά. Οι διαταγές μου θα γίνονται αμέσως πράξη!
 

-- Ο Μίτρα είναι 16 χρονών, από το Αφγανιστάν.

Δεν μπορεί να πει την ιστορία του.
Για αυτό τη λέμε εμείς.

Μας την αφηγήθηκε σε ένα κέντρο κράτησης στη Βόρεια Ελλάδα την άνοιξη του 2013.

 
29/06/2018

Η Αθήνα γίνεται τόπος ανακούφισης για ανθρώπους που πόνεσαν και υπέφεραν σε δύο ηπείρους. Στην κλινική των Γιατρών Χωρίς Σύνορα για θύματα βασανιστηρίων γίνεται μεγάλη προσπάθεια οι άνθρωποι να ξαναβρούν την εμπιστοσύνη τους στους ανθρώπους.

26/06/2018

Τα βασανιστήρια συχνά δεν αφήνουν σημάδια. Μπορούν όμως να διαλύσουν την προσωπικότητα του ατόμου. Ένα βίντεο για τη Διεθνή Ημέρα Υποστήριξης των Θυμάτων Βασανιστηρίων.

18/07/2017

Αναγνωρίζοντας τα μεγάλα ποσοστά θυμάτων βασανιστηρίων μεταξύ των μεταναστών και προσφύγων, καθώς και τη ζωτική ανάγκη τους για αποκατάσταση, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα άνοιξαν μια κλινική για θύματα βασανιστηρίων στην Αθήνα το 2014, σε συνεργασία με το Κέντρο Ημέρας ΒΑΒΕΛ και το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες. Μέχρι σήμερα, η κλινική έχει προσφέρει φροντίδα σε περισσότερους από 430 ανθρώπους.

26/06/2017

Ο Γιουτζίν και ο Καλίλ είναι δύο από τους 430 ανθρώπους από 40 χώρες που έλαβαν φροντίδα από το πρόγραμμα αποκατάστασης θυμάτων βασανιστηρίων που υλοποιούν στην Αθήνα από το 2014 οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα σε συνεργασία με το Κέντρο Ημέρας ΒΑΒΕΛ και το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες.

22/06/2016

Η εκδήλωση περιλαμβάνει ομιλίες, προβολή οπτικοακουστικού υλικού και ανοικτή συζήτηση για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες και μετανάστες που έχουν υποστεί διωγμό και βασανιστήρια λόγω των πολιτικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεών τους, της φυλής, του φύλου ή της σεξουαλικής τους ταυτότητας και αυτή τη στιγμή βρίσκονται στη χώρα μας.