«Η Σελέμε και η Κουτούμπα έχουν ανακτήσει την όρεξή τους. Πίνουν το γάλα και τρώνε κανονικά τη θεραπευτική πάστα. Δεν παρουσιάζουν ιατρικές επιπλοκές και τα οιδήματα έχουν εξαφανιστεί εντελώς», εξηγεί η Τζούλι. Στις 10πμ παίρνεται η απόφαση. «Μπορούν να μεταφερθούν στα κινητά προγράμματα».
Η Κουτούμπα αφήνει ένα χαμόγελο να δραπετεύσει από τα χείλη της, ενώ η Σελέμε έχει ρίξει όλη της την προσοχή στο σακουλάκι με το Plumpy Nut. Σηκώνεται πάνω και ψιθυρίζει λίγες λέξεις στη μαμά της. Εμφανώς χαρούμενη η Σούμπο έχει ήδη αρχίσει να μαζεύει τα ρούχα και ένα πάκο με κουβέρτες.
Κατευθύνεται προς την είσοδο. Από πίσω της ακολουθούν σε σειρά τα τέσσερα κορίτσια. Η Σελέμε είναι στο τέλος της ουράς με το φακελάκι στα χέρια. Ακόμα αδύναμη, ανεβαίνει με δυσκολία τα τρία σκαλοπάτια που οδηγούν στην είσοδο του κέντρου, όπου αυτή και η αδερφή της εισάχθηκαν εννιά μέρες πριν.
Η Σελέμε και η Κουτούμπα παίρνουν μαζί τους δύο κουβέρτες, μία κουνουπιέρα και 56 σακουλάκια με θεραπευτική τροφή. Αν υπολογίσει κανείς τρία σακουλάκια τη μέρα για δύο παιδιά, η ποσότητα αυτή ισοδυναμεί με φαγητό για μία εβδομάδα. Μετά τη μία εβδομάδα η μαμά τους θα πρέπει να τις φέρνει κάθε εβδομάδα στην εξωτερική κλινική όπου θα τις εξετάζουν οι γιατροί και θα παίρνουν και άλλα σακουλάκια με Plumpy Nut. Για την υπόλοιπη οικογένεια η Σούμπο παίρνει μαζί της 14 κιλά CSB (ενός μείγματος καλαμποκιού και σόγιας), ζάχαρη και λάδι.
Η επόμενη σοδειά θα είναι μετά από δύο μήνες. Μέχρι τότε η Σούμπο και ο άντρας της θα αγωνιστούν σκληρά για να ταΐσουν την οικογένειά τους. Ωστόσο την ώρα που το αυτοκίνητο των ΓΧΣ που μεταφέρει την Σούμπο και τα παιδιά της αρχίζει να κατευθύνεται προς τις πράσινες πεδιάδες της Ορομίγια, η ομάδα των ΓΧΣ στο κέντρο είναι σίγουρη ότι η Σελέμε και η Κουτούμπα θα το παλέψουν για να γίνουν καλά.